سندرم تونل کارپال چیست؟

سندرم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال یکی از شایع‌ترین اختلالات عصبی ناشی از گیر افتادن عصب است که به ‌دلیل فشرده شدن عصب مدیان در ناحیه تونل کارپ مچ دست به ‌وجود می‌آید. این اختلال حدود 90 درصد از نوروپاتی‌ های گیر افتادگی عصبی را شامل می‌شود و بیشتر در افرادی مشاهده می‌گردد که به ‌طور مداوم از دست ‌های خود برای انجام فعالیت ‌های تکراری استفاده می‌کنند. در این مطلب از وبسایت کلینیک بابل ارتوپدی به علائم شایع آن و راه هایی که برای درمان وجود دارند می‌پردازیم.

سندروم تونل کارپال 

تونل کارپ یک مسیر باریک در مچ دست است که عصب مدیان و تاندون ‌های خم‌کننده انگشتان از آن عبور می‌کنند. زمانی‌که این فضا تنگ یا فشرده می‌شود، عصب مدیان تحت فشار قرار گرفته و باعث بروز علائم CTS می‌گردد. این علائم غالبا شامل درد، بی‌حسی، گزگز و احساس سوزن‌سوزن شدن در انگشت شست، اشاره، میانی و نیمی از انگشت چهارم هستند. در مراحل پیشرفته‌تر ضعف عضلانی، ناتوانی در انجام حرکات ظریف و آتروفی عضلات تنار نیز مشاهده می‌شود.

در بسیاری از موارد علائم در شب و هنگام استراحت شدت می‌گیرند اما با پیشرفت بیماری ممکن است در طول روز نیز به‌ خصوص حین انجام فعالیت ‌هایی مانند تایپ کردن، کار با ماوس یا استفاده از ابزارهای ارتعاشی بروز کنند. تشخیص زودهنگام و مدیریت صحیح این اختلال اهمیت زیادی دارد و در صورت درمان نشدن می‌تواند به آسیب دائمی عصب و ناتوانی عملکردی دست منجر شود.

مهم ترین علائم سندرم تونل کارپال

علائم اولیه این بیماری شامل درد، بی‌حسی، گزگز یا سوزن‌سوزن شدن دست است. این علائم معمولا در شب بیشتر بروز می‌کنند و ممکن است فرد را از خواب بیدار نمایند. با گذشت زمان و شدت گرفتن بیماری علائم در طول روز نیز ظاهر می‌شوند؛ مخصوصا اگر در حال انجام فعالیت‌ های تکراری یا نگه‌داشتن دست در یک وضعیت خاص برای مدت طولانی باشید. در ادامه به طور کامل در مورد علائم سندرم تونل کارپال صحبت خواهیم کرد:

بی‌حسی و مورمور شدن انگشتان

یکی از نخستین نشانه ‌های سندرم تونل کارپال احساس بی‌حسی و مورمور شدن در انگشتان شست، اشاره، میانی و نیمی از انگشت حلقه است. این حالت عموما در ابتدا به صورت گذرا بروز می‌کند و سپس به مرور زمان شدت می‌گیرد.

احساس شوک یا جریان برق در انگشتان

برخی افراد درگیر با این سندرم از احساس ناگهانی شبیه شوک یا جریان برق در انگشتان دست شکایت دارند. این حالت معمولا به ‌طور غیرمنتظره اتفاق می‌افتد و ممکن است تا ساعد نیز امتداد یابد. شوک عصبی می‌تواند با برخی حرکات خاص یا نگه‌داشتن دست در موقعیت ‌های فشاری ایجاد شود.

درد مچ و کشیدگی به ساعد و شانه

درد در ناحیه مچ دست که به ساعد یا حتی شانه منتقل می‌شود از نشانه ‌های مهم در مراحل میانی و پیشرفته این اختلال است. این درد غالبا همراه با فعالیت‌ هایی که نیاز به خم نگه‌داشتن مچ دارند تشدید می‌شود.

ضعف در انجام حرکات دقیق دست

سندروم تونل کارپال می‌تواند باعث کاهش توان عضلات دست به ‌ویژه در حرکاتی که نیاز به دقت دارند مانند بستن دکمه‌ های لباس یا نوشتن گردد. این ضعف در انگشت شست و ناحیه تنار (کف دست زیر شست) محسوس‌تر است و سبب خستگی سریع هنگام کار با دست می‌شود.

افتادن ناگهانی وسایل از دست

یکی از نشانه ‌های هشداردهنده این سندرم ناتوانی در نگه‌داشتن اشیا است. این مشکل ممکن است به دلیل ضعف عضلانی، بی‌حسی یا کاهش درک موقعیت فضا‌یی دست باشد. افراد مبتلا معمولا وسایلی مانند لیوان یا گوشی را به‌ طور ناگهانی حتی اگر احساس کنند که به ‌درستی آن را گرفته‌اند، رها می‌کنند.

بابل ارتوپدی

سندرم تونل کارپال در کودکان

اگرچه نادر است اما کودکان نیز ممکن است به این عارضه دچار شوند. انجام مکرر حرکات دست و استفاده زیاد از موبایل یا بازی‌ های کامپیوتری فشار زیادی به مچ دست وارد می‌کند. در این گروه سنی علائم ممکن است با بی‌قراری کودک، درد یا خستگی زودهنگام دست خود را نشان دهند.

راه های موثر برای درمان سندرم تونل کارپال

سندرم تونل کارپال از جمله اختلالات شایع عصبی است که اگر به ‌موقع تشخیص داده شود با روش‌ های غیرتهاجمی قابل کنترل است:

درمان سندرم تونل کارپال با فیزیوتراپی و کاردرمانی

در مراحل ابتدایی تمرکز اصلی بر اصلاح سبک زندگی و کاهش فشار وارده بر عصب مدیان است. استفاده از روش‌ هایی مانند تغییر وضعیت دست هنگام تایپ، قرار دادن وسایل کاری در موقعیت مناسب و کاهش حرکات تکراری می‌تواند موثر باشد. همچنین بستن مچ دست با آتل مخصوص در شب برای کاهش فشار هنگام خواب توصیه می‌شود.

درمان سندرم تونل کارپال با دارو

در مواردی که درمان ‌های اولیه کافی نباشند می‌توانید از داروهایی مانند داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی یا تزریق استروئید به ‌طور مستقیم در تونل کارپال استفاده کنید تا التهاب کاهش یافته و علائم تسکین یابد. در برخی شرایط خاص مثل بارداری یا وجود بیماری ‌های زمینه‌ای، تجویز داروهایی مانند دیورتیک‌ها یا داروهای نوروپاتیک مانند گاباپنتین نیز مفید گزارش شده است.

درمان سندرم تونل کارپال با جراحی

اگر علائم بیماری شدت گرفته، مداخله جراحی به عنوان راهکار قطعی در نظر گرفته می‌شود. در این روش با برش رباط عرضی مچ دست، فضای کافی جهت عبور عصب مدیان فراهم می‌گردد و فشار از روی آن برداشته می‌شود. این عمل عموما به ‌صورت سرپایی انجام می‌شود و نرخ موفقیت اولیه بالایی دارد؛ هرچند در درازمدت احتمال بازگشت برخی علائم وجود دارد. انتخاب نوع جراحی (باز یا آندوسکوپی) به وضعیت بیمار و تشخیص پزشک بستگی دارد.

در پایان

سندرم تونل کارپال یکی از شایع‌ترین اختلالات عصبی ناشی از فشردگی عصب مدیان در ناحیه مچ دست است که معمولا با علائمی مثل درد، بی‌حسی، گزگز و ضعف عضلانی در انگشتان دست همراه است. این مشکل اغلب در افرادی که فعالیت ‌های دستی تکراری دارند دیده می‌شود و در صورت درمان نشدن به ‌موقع، می‌تواند منجر به آسیب دائمی عصب و کاهش عملکرد صحیح گردد. در صورتی که شما یا عزیزانتان از این مشکل رنج می‌برید کلینیک تخصصی بابل ارتوپدی با بهره‌گیری از روش‌ های نوین و تجهیزات پیشرفته، آماده ارائه خدمات تخصصی جهت رفع مشکلات دست، زانو، گردن، کمر، شانه، ستون فقرات و… است. جهت کسب اطلاعات بیشتر با کلینیک تماس حاصل نمایید. نمونه کارهای موفق این مجموعه را می‌توانید در وب سایت کلینیک مشاهده کنید. هدف کلینیک بابل ارتوپدی تحت عنوان معتبر ترین کلینیک تخصصی درد، ارائه درمانی موثر با نتایجی ماندگار و رضایت ‌بخش برای بیماران عزیز است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *